مولا ... جانم فدایت
قسم به پهلوی شکسته عشق
علی از فاطمه مظلوم تر بود

اگر در کربلا طوفان نمیشد
کسی نمی فهمید
چرا یک عمرپشت
ذوالفقار مرتضی خم بود
قسم به پهلوی شکسته عشق
علی از فاطمه مظلوم تر بود

اگر در کربلا طوفان نمیشد
کسی نمی فهمید
چرا یک عمرپشت
ذوالفقار مرتضی خم بود
"هميشه رفتن رسيدن نيست
ولي براي رسيدن بايد رفت ،
در بن بست هم راه آسمان باز است
پرواز بياموز ."

پرواز را از سر بگیر
در این شبهای پر فیض قدر التماس دعا دارم
و همچنین شهادت
مولای متقیان امیر مومنان حضرت علی علیه السلام
را به همه ی عاشقانش تسلیت میگویم
اللهم عجل لولیک الفرج والعافیه والنصر
«يا أيُّها الَّذين آمنوا كتب عليكم الصِّيام كما كتب على الَّذين من قبلكم
لعلَّكم تتَّقون»(1) «اى كسانى كه ايمان آوردهايد روزه بر شما مقررشده
است همان گونه كه بر كسانى كه بيش از شما [بودند] مقرر شده بود باشد
كه پرهيزكارى كنيد».
«روزه» در لغت به معناى امساك و خوددارى از هر چيز است و در اصطلاح
فقه عبارت است از: «امساك و خود دارى از موارد هشتگانه(2)- از هنگام
اذان صبح تا اذان مغرب- به قصد انجام دادن فرمان خداوند».
شواهد فراوانى در تاريخ به چشم مىخورد كه روزه در ميان يهود و مسيحيت
و اقوام و ملتهاى ديگر نيز بوده است. آنان به هنگام مواجهه با غم و اندوه
و توبه و طلب خشنودى خداوند، روزه مىگرفتند تا با اين كار در پيشگاه او
اظهار عجز و تواضع نموده و به گناهان خود اعتراف كنند. از انجيل استفاده
مىشود كه مسيحعليه السلام چهل شبانه روز، روزه داشته است.(3)
قرآن مجيد به صراحت بيان مىكند: اين فريضه الهى، در امتهاى پيشين نيز
واجب بوده است.(4)
روزه ابعاد گوناگون و تأثيرات مفيدى بر وجود انسان دارد.
مهمترين اين آثار عبارت است:
1. روزه روح انسان را تلطيف و اراده او را قوى و غريزههايش را تعديل مىكند
«لعلَّكم تتَّقون».
2. روزه براى برقرارى مساوات ميان فقير و غنى است تا مردم با چشيدن
طعم گرسنگى، به ياد فقيران و محرومان بيفتند و حق آنان را ادا كنند.(5)
3. روزه اثر بهداشتى و درمانى فراوان دارد و باعث سلامتى و تندرستى
جسم مىگردد.(6)
الكسى سوفورين (دانشمند روسى) روزهدارى را طريق درمان بسيارى
از بيمارىها- از جمله كم خونى، ضعف رودهها، رماتيسم، نقرس، بيمارىهاى
چشم، مرض قند و بيمارىهاى كليه و كبد- مىداند.(7)
«روزه» عبادت است و بايد براى انجام دادن فرمان خداوند، از اذان صبح تا
مغرب كارى كه روزه را باطل مىكند، انجام ندهد. اين همان نيت روزه است
و لازم نيست آن را از قلب خود بگذراند و يا بر زبان جارى كند. نيت براى
روزه ماه رمضان و نذر معيّن، از اول شب تا اذان صبح و براى روزه غير معين
(مانند روزه قضا و نذر مطلق) از اول شب تا ظهر روز بعد است.
نيت روزه مستحبى، از اول شب شروع شده و تمام روز ادامه دارد تا موقعى كه
به اندازه نيت كردن به مغرب وقت مانده باشد.
اگر انسان از روى عمد و اختيار كارى كه روزه را باطل مىكند، انجام دهد،
روزهاش باطل مىشود و بايد علاوه بر قضا، كفاره نيز بدهد.
كفاره روزه دو ماه روزه است كه 31 روز آن بايد پى در پى باشد و
يا شصت فقير را سير كند و اگر به هر كدام يك مد
(تقريباً 750 گرم گندم يا جو يا مانند آنها) بدهد، كافى است.
دادن پول به فقير كفايت نمىكند مگر اينكه اطمينان داشته باشد فقير به
وكالت از او، طعام خريده، سپس آن را به عنوان كفاره قبول مىكند.
همچنين مىتواند پول كفاره را به يكى از مراكز و نهادهاى مطمئن بدهد
كه به مصارف ياد شده مىرسانند (مانند دفاتر مراجع بزرگوار تقليد و كميته امداد).
پىنوشت
(1) بقره (2)، آيه 381.
(2) خوردن و آشاميدن، نزديكى، استمناء، دروغ بستن بر خدا و پيغمبر
و جانشينان او، رساندن غبار غليظ به حلق، فرو بردن تمام سر در آب،
باقى ماندن بر جنابت، حيض و نفاس تا اذان صبح، اماله كردن با چيز
روان و قى كردن.
(3) ر. ك: تفسير نمونه، ج 1، ص 336.
(4)« يا أيُّها الَّذين آمنوا كتب عليكم الصِّيام كما كتب
على الَّذين من قبلكم لعلَّكم تتَّقون »: بقره (2)، آيه 381.
(5) احاديث بسيارى در اين زمينه آمده است،
ر. ك: من لايحضره الفقيه، ج 2، ح 9671- 6671.
(6) رسول خداصلى الله عليه وآله« صوموا تصحُّوا »
روزه بگيريد تا سالم شويد .
(7) به نقل از: تفسيرنمونه، ج 1، ص 236.
هرچه قدر بيشتر وارد اجتماع ميشم ،
هرچقدر با آدمابيشتر صميمي ميشم ،به همون اندازه
منزوي ميشم ، احساس غريبي و غربت ميکنم ؛
هرچه بيشتر با قانون من درآوردي آدميان
با قانون هاي بيخودي که از عصر حجر باخود
دارند آشنا ميشم به همون اندازه ازآدم بودنم
بيزار ميشم و نمي تونم دليلي براي توجيه
کارهاشون پيدا کنم ؛اين ها يعني چي ؟؟
هرچقدر اجازه ميدم ادميان تو دلم شلوغي کنند به
همون اندازه خودم و توي شلوغي گم ميکنم
هرچه قدرکه بيشتر، ميفهمم به همون
اندازه قلبم ميسوزه وبه احساس ساده
وکودکانه اي که داشت غبطه ميخوره
هرچقدر بيشتر خودمو قاطيه مسائل جامعه ي
بزرگ دنيوي ميکنم به همون اندازه احساس خلأ
ميکنم و ميگم
يا مجيب المضطر
اين الامام المضطر؟
هرچقدر بيشتر به دل پرخون امامم فکر ميکنم
زمين و زمان رو سرم خراب ميشه ازاين که
مولاي من تنهاست و من دربه درواین همه بی مصرف ،
از اين که براي تسکين دل پر خونش کاري
نمي کنم که هيچ ،خودم يه درد بزرگيم رو سينه اش
...
امام خوبي ها ، مولاي من
من ، فرزندي از فرزندان آدم ، که نام انسان را براي من
به وديعه گذاشته اند با تو عهد ميبندم
علاوه برنام انسان ، انسانيت را نيزتا توان دارم زنده کنم
پرودگارا بال و پرم بده
این منم آنکه در حسرت پرواز است
من در راه میل و هوای تو از جمیع خلائق کناره گرفتم ؛
و برای دیدارو لقای تو عیالم را یتیم کردم .
بنابراین ، اگر تو درباره ی محبتت مرا قطعه قطعه سازی ،
ناله و آه دل من به سوی غیر تو بلند نمی شود.
من تقوا را دوست می دارم و نفس من غیر آنرا می پسندد ،
و من با نفسم در این باره پیوسته در کشتی گیری بسر می بریم .
بنابراین ،یکروز آن بر من غالب است و یکروز دیگر من او را رام می سازم ؛
هردوتای ما در مدت گذراندن ایام ، همدیگر را به خاک در می افکنیم
پ. ن : شما چطور ؟ ![]()
با نقست کشتی میگیری؟
چند بار خاکش میکنی ؟
توبیشتر خاکش میکنی یا اون ؟ ![]()
بیا در زیر باران صداقت
تمام هستی خود
را بشوییم
برای ابرهای غم گرفته
سخن از دریا بگوییم
تو را من چشم در راهم ...
شاید این جمعه بیاید ...
شاید ...
عقده از دل بگشاید
شاید ...
سلام
ممنون از اظهار لطفتون شرمندم کردید...![]()
تقدیم باعشق ![]()
![]()
![]()
![]()
*
*
*
*
یا نور المستوحشین فی الظلم
این تاریک دل را دریاب